W początkach państwa polskiego najniższą jednostką organizacji terytorialnej było opole, którego mieszkańcy zbierali się na wspólne wiece do obrony grodu. Właśnie od wyrazu wiec (powiadomić) pochodzi wyraz powiat. Powiat lechicki złożony był z kilku opól, czyli gmin. Powiat w dawnej Polsce był okręgiem administracyjnym, który zastąpił kasztelanie.

W XIV wieku na Ziemi Dobrzyńskiej pojawiły się powiaty ze starostami na czele. Początkowo istniały jako jednostki sądownictwa szlacheckiego, dopiero z czasem przejęły funkcje skarbowo-administracyjne i administracyjno-wojskowe. Powiat Lipnowski pojawił się w 1371r. i zajmował obszar 1252 km2. W ten sposób Lipno stało się stolicą powiatu. Na Ziemi Dobrzyńskiej funkcjonowały też powiaty Dobrzyński i Rypiński. Powiat Lipnowski w niezmienionym kształcie istniał do 1793r., do drugiego rozbioru Polski i uzyskał status powiatu starościńskiego. Stan ten trwał zaledwie do III rozbioru Polski w 1795r., kiedy to decyzją władz pruskich cała Ziemia Dobrzyńska stała się Powiatem Lipnowskim. Powiat włączony został do departamentu płockiego. Utworzenie w 1807r. Księstwa Warszawskiego i w 1815r. Królestwa Kongresowego nie przyniosło zmian administracyjnych, a Lipno dalej było stolicą wielkiego Powiatu obejmującego całą Ziemię Dobrzyńską. Dopiero w 1866r., w wyniku represji carskich, wprowadzono nowy podział ziem polskich. Ziemia Dobrzyńska pozostawała w guberni płockiej. Jednak w 1867r. z Powiatu Lipnowskiego wyodrębniono Powiat Rypiński. Kolejne zmiany administracyjne nastąpiły w 1915r. po zajęciu tego regionu przez wojska niemieckie. Niemcy znieśli dotychczasowy podział rosyjski na gubernie zastępując je powiatami. 26 lutego 1916r.  Powiaty Lipnowski i Rypiński złączono w jeden – Powiat Lipnowski. Ten stan utrzymał się do końca I wojny światowej. Odzyskanie przez Polskę niepodległości w 1918r. spowodowało konieczność przeprowadzenia reformy administracyjnej państwa. Dlatego 14 stycznia 1919r. ukazało się rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych o podziale Ziemi Dobrzyńskiej na dwa Powiaty: Lipnowski i Rypiński. Na czele stanęli rządowi komisarze, a swoje funkcje sprawowali do wyborów starostów. Pierwszym Lipnowskim Starostą został T. Świętochowski. Powiat Lipnowski składał się wtedy z dwóch gmin miejskich: Dobrzynia nad Wisłą i Lipna oraz 17 wiejskich: Bobrownik, Chalina, Czarnego, Czernikowa, Dobrzejewic, Jastrzębia, Kikoła, Kłokocka, Ligowa, Mazowsza, Narutowa, Nowogrodu, Osówki, Szpetala, Skępego, Tłuchowa i Zadusznik. Powiat Lipnowski miał w 1921r. 15350 km2 i zamieszkiwało go 91911 osób.

W dniu 1 kwietnia 1938r. weszła w życie ustawa z 12 VI 1937r. o zmianie granic województw. Lipno z województwa warszawskiego włączono do województwa pomorskiego z siedzibą w Toruniu. Po wybuchu II wojny światowej Powiat Lipnowski włączony został do rejencji kwidzyńskiej w prowincji Gdańsk Prusy Zachodnie. Po wyzwoleniu w 1945r. przywrócono przedwojenny podział administracyjny, a siedzibą województwa została Bydgoszcz. Dalsze zmiany administracyjne nastąpiły w 1955r. Z części Powiatu Lipnowskiego wyodrębniono gromady i przekazano je do nowego Powiatu Golubsko – Dobrzyńskiego. W dniu 28 maja 1975r. zlikwidowano powiaty i powołano Województwo Włocławskie, z kolei Lipnowskie znalazło się w województwie włocławskim.

Wskutek reformy administracyjnej w dniu 1 stycznia 1999r. przywrócony został Powiat Lipnowski o powierzchni 1015,6 km² i 68764 mieszkańców. Starostą Lipnowskim został Wojciech Obernikowicz, a po jego śmierci urząd objął Kazimierz Tułodziecki.

Lipno ponownie zostało stolicą Powiatu. Obecnie w skład Powiatu Lipnowskiego – którego Starostą, już po raz trzeci jest Krzysztof Baranowski – wchodzą 3 miasta: Dobrzyń nad Wisłą, Lipno i Skępe oraz 6 gmin: Bobrowniki, Chrostkowo, Kikół, Lipno, Tłuchowo i Wielgie.